Bez oddechu – druga powieść Michała Jagiełły – to studium fascynacji słabszej osobowości osobowością silniejszą. Autor podejmuje próbę analizy tego zjawiska i jego destrukcyjnych skutków. Jeden z bohaterów książki – ów "silniejszy" – popełnia czyn dla otoczenia niezrozumiały i szokujący –
Książka opisuje zarówno samo zjawisko zbójnictwa tatrzańskiego jego historię, folklor i obyczajowość jak i postaci poszczególnych zbójników.
Wielokrotnie wznawiany bestseller. Opowieść o historii powstania i działalności pogotowia górskiego w polskich Tatrach, kronika najciekawszych oraz najtrudniejszych akcji ratunkowych przeprowadzanych począwszy od powstania TOPR w 1909 r., refleksje dotyczące gór i ludzi. Książka jest pasjonującą
Bogaty zbiór listów Stanisława Witkiewicza nt. stylu zakopiańskiego. Wstęp, komentarze i opracowanie Michał Jagiełło
W książce autor zajmuje się problematyką mniejszości narodowych zamieszkujących tereny Rzeczypospolitej Polski, w kontekście historycznym, kulturowym i politycznym. Przedstawia trudne drogi do porozumienia i znalezienia przynależnego im miejsca w polskim społeczeństwie.
Fascynacja górami, któż z nas jej nie doświadczył? Zachwyt ich potęgą, majestatem i tajemniczością nie był także obcy wizytującym Zakopane i okolice pierwszym turystom XIX wieku. Byli wśród nich wielcy pisarze (B. Prus, A. Asnyk, K. Przerwa-Tetmajer), malarze (W. Gerson, S. Witkiewicz), politycy,
Akcja książki rozgrywa się w od 30 stycznia do 31 sierpnia 1980 roku, ale bohater, Piotr Gaj - kierownik górskiego Pogotowia Ratunkowego, działacz polityczny, chłopak z podmiechowskiej wsi - nieustannie wraca pamięcią do własnego dzieciństwa z lat wojny, do roku 1956, 1968 i 1976, aby prześledzić i
"Opowiadania, które złożyły się na tomik zatytułowany "Obsesja", pisałem w latach 1967 - 1976. Ich źródłem były w poważnym stopniu moje własne przeżycia i doświadczenia. Chciałbym jednak podkreślić, że nie są to ani opowiadania "z kluczem", ani nie przedstawiają one rzeczywistych wydarzeń. Nie
